Mijn patiënt gaf vanmorgen een heel nieuwe dimensie aan de kaakklem. Klem en klaar. Niet meer vooruit en niet meer achteruit. Ik was met mijn mayotube al voorbereid op het gevaar, want deze neurologische zuster is ook niet van gisteren. Ik steek nooit zomaar mijn vingers als eerste naar binnen tijdens de mondzorg. Het begon al met het feit dat hij zijn mond niet wilde openen voor mijn zuigsonde. Ik wrong maar een beetje langs de tandenrij af, tussen de fietsenstalling door, om het overtollige spuug te verwijderen. Hij beraamde een moord met zijn ogen. Ik wist genoeg. Dit wordt niet makkelijk.
.
Ik besloot hem even met rust te laten. Hij doemelde weer in slaap (wat gaat dat soms toch heerlijk snel als mensen slaapmedicatie krijgen). Zijn kaaklijn ontspande en zijn mond zakte open. Op de tweede snurk stak ik de mayo tussen zijn tanden. TAK! en nog voor ik ergens was gekomen sloot zijn gebit zich weer. Deze man kan niet beredeneren of stenen blijven drijven in water, maar met zijn reflexen is niks mis. Mijn mayo hing lafjes te zwabberen tussen zijn voortanden. En hoewel hij goed bleef hangen terwijl de patiënt zich nijdig op zijn linker zij draaide, met mijn zuigsonde zou ik niet ver komen.

Ik raapte de inmiddels uitgespuugde mayo enigszins gefrustreerd op van de vloer. Dit moest me toch potverdikke gewoon lukken. En zowaar, na drie mislukte pogingen ging hij er plots zonder problemen in. Voorbeeldig opende hij zijn mond. Ik schoof de mayotube op zijn plaats. Ik zoog wat slijm, bloed en deeltjes van doperwten (?) weg. Ik verzorgde zijn gebit en was net klaar toen zijn echtgenote binnen kwam. Ik trok de mayotube eruit… uh dat dacht ik… helaas ik trok, maar er kwam niets meer uit. Klem en klaar.

Zijn vrouw vond het blijkbaar geen probleem. Die zoende hem zonder te twijfelen vol op de mayo, pakte zijn hand en vertelde dat ze hem had gemist. En terwijl ik (met het schaamrood op mijn kaken) een stoel voor haar pakte haalde de patiënt zelf de mayotube weg, zoende zijn vrouw nog eens maar dit keer goed. Hij had haar ook gemist, en de zusters hier vond hij maar niks.

Zuster Velthuys

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s