Vraagt mijn ene collega aan de andere; “heb je die knappe al gezien”? Natuurlijk is hij al gespot, domme vraag. “Maar hij loopt er wel naar hoor”, antwoordt de andere collega meteen. Er is een nieuwe arts assistent op de afdeling gezien, amper bekend voor welke specialisten hij werkt maar hij heeft nu al fans. Een aantal van de plegen houdt hier wel van, en vooral het “jonge spul” mag graag naar de knappe lichting nieuwe assistenten kijken.

Niet alleen de assistenten gaan over de tong maar ook de artsen, co-assistenten, bewaking en patiënten moeten eraan geloven. Staat er een collega op de gang met rode oortjes dan kijk maar goed om je heen, want dan komt er vast iets “leuks” voorbij gewandeld. Die leuke zoon van patiënt op kamer 11, en die assistent cardiologie mogen als het aan de meeste plegen ligt nog best een keer voorbij komen lopen. Onze homoseksuele collega’s doen naar hartelust met ons mee, wat een wijventeam hebben we toch!

Laatst hadden we les, geen idee meer waarover… maar wie de les gaf, ik zou het je precies kunnen beschrijven. Toen hij binnenkwam was de hele kippenclub spontaan muisstil, de monden vielen open, en er is nog nooit zo aandachtig naar iemand “geluisterd”. Dat hij zelf ook wel vond dat hij er mocht zijn bleek uit de vele keren dat hij zijn haarlok fatsoeneerde. De les was klaar, de haan was weg en de kippen kakelden zonder kop het uniform van zijn lijf. Hij moet gewoon bij het dichttrekken van de deur het gegiebel hebben horen beginnen. Misschien heeft hij zelfs nog even staan luisteren, al zou dat zijn eigendunk alleen nog maar meer oppoetsen.

Het is maar goed dat ze het allemaal niet weten wat er wordt verteld! En waarschijnlijk maar goed ook dat wij niet weten wat ze over ons vertellen. Je dacht toch niet dat die pleeg met de rooie oortjes niet over de tong is gegaan bij de voorbijgaande assistenten? En dat de secretaresse achter de balie niet is gekeurd op haar kleding (en) maten. Het haantje zal misschien inderdaad nog even bij de deur hebben staan luisteren, of alleen al het gegiebel hebben gehoord. Nee, het is maar goed dat we het niet weten, en we kunnen er beter ook niet bij stil gaan staan. Zodat we niet elke ochtend nog een half uur eerder ons bed uit moeten om ons haar te doen en ons gezicht te schminken. Want als er over ons gepraat wordt, dan moet dan natuurlijk wel in positieve zin zijn!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s